نامه مرخصی

نامه مرخصی ۹ ماهه را امروز رئیسمون برام زد و رفت کارگزینی.

از شنبه ۲۲ تیر می رم مرخصی تا ۲۲ فروردین سال آینده.

دیروز از اینکه دارم میرم مرخصی خیلی دلم گرفته بود اما امروز حالم فرق می کنه ،، امروز سرشار اشتیاقم که زودتر برم خونه و به خودم و دخترم برسم. احساس می کنم دیگه کار بسه هر چند که برای مدتی که در مرخصی ام برای خودم کار ویراستاری دست و پا کردم تا حوصله ام سر نره. یعنی بیشتر وحشت از افسردگی بعد از زایمان که همه حرفشو می زنن باعث شد تا تلاش کنم وقت خالی برای افکار پوچ نزارم.

همونقدر که دخترم برام مهمه، حفظ روحیه شاد و پر انرژی خودم هم برام مهمه!

زیرا معتقدم در صورتی می تونم مادر خوبی برای پرنسس خوشگلم باشم که احساس رضایت خاطر داشته باشم اما اگه احساس کنم که اون باعث شده از همه علایقم دست بکشم شاید ته دلم  ناراضی باشه و یه جای کار براش کم بزارم.

امیدوارم بتونم به برنامه‌هایی که توی ذهنمه برسم و نی نی گلم هم همکاری کنه. الان که باهم خیلی رفیقیم. هیچ اعتراضی بهم نمی کنه و باهام همراهه.