هلیا پرنسس زیبای من

نمی دانم اشتباه از من بود که همه خاطراتت را در وبلاگی که برای بچه ها ساخته اند ثبت نکردم یا اعتماد بیش از حدم به بلاگفا؛؛؛؛ هر چه بود گذشت اما دودش به چشم خاطرات روزهایی رفت که هرگز برنمی گردند. متاسفانه با مشکلی که برای بلگفا پیش آمد بخش زیادی از روزهای قشنگت پاک شد. بخشی از خاطرات را اینجا نوشته بودم و اکنون ادامه آن.... انشالله همه روزهایت پر از قشنگی باشد عسل مامان ...

هلیا با دیدن نان بربری آنچنان دست و پایش را گم می کند و برای خوردنش از خود ولع نشان می دهد که فکر می کنی بچه مدتهاست که گرسنه مانده. عکسها مربوط به جمعه سه هفته قبل است در حال کشیدن نانان بربری داغ از دست بابایی و رساندن کل نان به دهان رسیدن به مراد دل و ادامه ماجرا .... پی نوشت هلینازی: تازه بعدش هم برای شکلات گریه کردم. آخه خودشون داشتن می خوردن و به من نمی دادن. بابام خیلی بامعرفته. همه شکلاتشو بهم بخشید.   ...

هلیا با ورود به سن شش ماه و 10 روزگی اولین سوپ عمرش را نوش جان کرد. ...

این روزها مامان و بابا خیلی سرشون شلوغه. آخه داریم میریم به خونه جدید. مامانی باید دو ماهه دیگه برگرده سر کارش و من باید برم مهد همبازی های جدید پیدا کنم و پیش یه عالمه نی نی نازنازیه دیگه دنیای جدید را بیشتر بشناسم.  نی نی های عزیز واسه مامان و بابام دعا کنید که همه کارهاشون خوب پیش بره. راستی من سرما خوردم. چند روز پیش تبم به 39 درجه رسید. الان دارم دوران نقاهت را می گذرونم. کمی کج خلق و بهانه گیر شدم. اما بازم با این حال با سینه خیز و غلط زدن همه جای خونه را سر می زنم و تغییرات جدید را متوجه می شم. آواز خوندن را هم فراموش نکردم و سعی می کنم موقع تمرین جیغ کشیدن و آواز خوندن همه همسایه های آپارتمانمون صدامو حتما بشنون. چند روز پ...

خدا حفظت  کنه برامون بی خیال دنیا ! هلیا رو عشقه........ دخترکم! امروز 200 روز است که بند دلم به دلت بسته است. 200  روز است که با تو نفس می کشم و 200 روز است که معنای مادری را با تمام وجودم حس می کنم. دوستت دارم پاره تنم. تو تکه ای از قلبم هستی که به جای سینه ام در آغوشم زندگی می کنی ****** ...

از یکی دو ماه قبل بود که هلیا با دیدن عکس خودش در آیینه کودک دیگری را در خانه امان کشف کرد. کودکی که هرگاه از کنارش عبور می کنیم هلیا برای دیدنش در آیینه سرک میی کشد. آنقدر دوستش داری که همبازی این روزهایت شده است اینجا نگرانی که نکند من از آشپزخانه بیرون بروم و تو را با آن بچه تنها بگذارم. کنارت می نشینم تا با همبازیت احساس راحت تری داشته باشی. سرگرم بازی می شوی. نکته قابل توجه این است که با این دوست جدیدت که هرگاه اراده کنی مانند همزاد جلویت ظاهر می شود خیلی رودربایسی داری دوستت جواب لبخند و خنده ترا را داده و تو با رضایت این موضوع را به من می فهمانی   ...

    ...

پیشانی اش را ببوسید، قربان صدقه اش بروید، مـــــــــــــــادر را می گویم گاهی هم برای مادر ، مـــــــــــــادری کنید    

پیشترها یکی از کارهایی که شادم می کرد رفتن به مهمانی و مهمانی دادن بود اما این روزها دعوت شدن به مهمانی برایم به کابوس بی شباهت نیست. وقتی زنگ تلفن به صدا درمیآید و به مهمانی دعوت می شویم ناخودآگاه دچار اضطراب می شوم. دلیل این اضطراب هم چیزی جز واکنش هلیا به محیط های شلوغ نیست. هلیای آرام و نازم در جمع تبدیل به بچه ای نق نقو و ناآرام می شود و این ناآرامی تا آنجا پیش می رود که همه به سلامت دخترم شک می کنند. هلیا در مهمانی های شلوغ به ویژه اگر خانه میزبان کوچک باشد یا اتاق دیگر و خلوتی نداشته باشد چنان ناآرام می شود که رفتارش من و پدرش را بسیار مشوش و نگران می کند. هلیا قبل از رفتن به مهمانی   هلیا ساعتی بعد در مهما...

  من: هلینازم مامانی هر چی میگردم مرواریدای اون لباس صورتیه رو پیدا نمی کنم. آخه مرواریدا که به لباس چسبیده بود، شما نمی دونی چی شده؟ هلیا: نه مامان جونی من ندیدم! من بعد از یه عالمه گشتن: هلینازم مرواریدهای اون لباسه شبیه مرواریدای همین لباس سفیداس که تنته ها، بازم ندیدی؟ هلیا: ها... چی؟ به اینا میگن مروارید؟ من فکر میکردم اینا رو آویزون کردین به لباسم که من بخورمشون!!! هلیا در پس افکار پلید: مهره های سفید عزیز! مهم نیس که خوردنی نیستین، مهم اینه که به دهن من خوشمزه این از نظر مامان هیچی تو این دنیا خوردنی نیس! پ.ن: تخیلات ذهن یک مادر با دختر 6 ماهش   ...