اسباب کشی به خونه جدید

این روزها مامان و بابا خیلی سرشون شلوغه. آخه داریم میریم به خونه جدید.

مامانی باید دو ماهه دیگه برگرده سر کارش و من باید برم مهد همبازی های جدید پیدا کنم و پیش یه عالمه نی نی نازنازیه دیگه دنیای جدید را بیشتر بشناسم. 

نی نی های عزیز واسه مامان و بابام دعا کنید که همه کارهاشون خوب پیش بره. راستی من سرما خوردم. چند روز پیش تبم به 39 درجه رسید. الان دارم دوران نقاهت را می گذرونم. کمی کج خلق و بهانه گیر شدم. اما بازم با این حال با سینه خیز و غلط زدن همه جای خونه را سر می زنم و تغییرات جدید را متوجه می شم. آواز خوندن را هم فراموش نکردم و سعی می کنم موقع تمرین جیغ کشیدن و آواز خوندن همه همسایه های آپارتمانمون صدامو حتما بشنون.

چند روز پیش یکی از همسایه ها مامانی رو توی راه پله ها دید و بهش گفت که ماشالله صدای من رسا و بلنده همه را مستفیض می کنم.

این روزها مثل مرد عنکبوبتی به همه چیز می چسبم و وقتی توی بغل مامانی یا بابایی هستم دستم به هر چی برسه اونو برمی دارم تا سرفرصت باهاش بازی کنم. اما بعضی وقتها این کنجکاوی من اشک مامانی را در میاره مثل هفته قبل که بغل مامانی بودم و وقتی از آشپزخونه اومد بیرون چسبیدم به گلهای گلدون بزرگه تا بیارم و باهاشون بازی کنم اما نمی دونم چرا گلدون یهو افتاد و شکست. فدای سرم خوب چیکار کنم می خوام همه چیز رو کشف کنم دیگه.