137 روز با پرنسس قشنگم

این روزها خیلی با هلیا سرگرمم. دخترم بزرگتر شده و اطرافش را با کنجکاوی نگاه می کنه. حسابی بازیگوش شده و از بازی های بی خطر و پرخطر استقبال می کنه. دائم به توجه نیاز داره. خیلی کمتر از قبل می تونم به کارهام برسم. هلینازم در عرض یک ثانیه و با ژستی خیلی حرفه ای به پشت برمیگرده.

یکی از سرگرمیهای هلیناز وقت تنهایی اینه که با صدای بلند شصتش را بمکه و تلویزیون نگاه کنه

از رفتن به فروشگاه هایپرسان و شهروند هم حسابی لذت می بره چون اونجا خیلی چیزای زیاد برای دیدن وجود داره. مخصوصا غرفه عروسکها و اسباب بازی های رنگاوارنگ

امروز هلیناز خیلی بدخلق شده بود. خوابش می اومد اما انگار نمی تونست بخوابه. هر چی شعر بلد بودم براش خوندم. با شیوه های مختلف سعی کردم بخوابه اما هیچ فایده ای نداشت. در نهایت با روش بالا آروم شد.

گذاشتمش توی تختش و هر چی عروسک دم دستم بود ریختم اطرافش.

آفرین عروسکای نانازی که فرشته منو سرگرم کردین

خوندن آواز با صدای بم و کلفت و با لبهای بسته کار این روزهای خانوم خوشگله اس. اگه حین آواز خوندن باهاش حرف بززنیم عصبی می شه و می زنه زیر گریه. بعد ما ساکت می شیم و هلیا هم به آوازش ادامه می ده.

خلاصه حکومتی می کنه این پرنسس کوچولو تو خونه ما