پدر و هلیا

باتمام وجود حضور تو را در فضای خانه ام احساس میکنم

درست مثل طراوت باران که نمیشه از زیرش شونه خالی کرد

درست مثل لحظه ای که خواسته و نا خواسته خیس محبتش میشوی و ارامش در قلبت زبانه میکشد

پس...

ببار باران من که محتاج قطره های ریز و روحانی ات هستم

زیبای خفته من بیدار شو...

تا شعاع چشمانت را به وسعت زیبایی دنیای کودکانه ات نورباران کنم

و حدیث نورانی عشق پدرانه را در گوشت نجوا کنم