معجزه من

در من معجزه ای رخ میدهد و من در شگفت از قدرت خداوند

برای در آغوش کشیدنت بی تابم

لذت حس گرمای تنت را هنگامی که در کنارم خوابیده ای هر روز آرزو می کنم

نمی دانم ترا چه صدا خواهم زد 

نمی دانم شبیه من خواهی شد یا پدرت

نمی دانم دخترم خواهی بود یا پسرم

اما نفسم می گیرد در هوایی که نفس های تو نیست

ترا اینگونه تصور می کنم- صورتی سفیدُ لپ هایی آویزان با لبخندی ملیح که خوابیده ای

برای لحظه ای که انگشتان کوچکت را در دستم می فشارم بی تابم